را فراهم مىسازد . در آخرين آيه اين سوره به تناسب بحثى كه پيرامون روز رستاخيز در آيه قبل به ميان آمد ، سخن از علومى به ميان مىآورد كه مخصوص پروردگار است مىگويد : « آگاهى بر زمان قيام قيامت مخصوص خدا است » ( * ( إِنَّ اللَّه عِنْدَه عِلْمُ السَّاعَةِ ) * ) . « و او است كه باران را نازل مىكند » و از تمام جزئيات نزول آن آگاه است ( * ( وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ ) * ) . و نيز « او است كه از فرزندانى كه در رحم مادرانند ( با تمام مشخصات آنها ) آگاه است » ( * ( وَيَعْلَمُ ما فِي الأَرْحامِ ) * ) . و « هيچكس نمىداند فردا چه مىكند » ( * ( وَما تَدْرِي نَفْسٌ ما ذا تَكْسِبُ غَداً ) * ) . « و هيچكس نمىداند در چه سرزمينى مىميرد » ؟ ( * ( وَما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ ) * ) . « خداوند عالم و آگاه است » ( * ( إِنَّ اللَّه عَلِيمٌ خَبِيرٌ ) * ) . گويى مجموع اين آيه پاسخ به سؤالى است كه در زمينه قيامت مطرح مىشود همان سؤالى كه بارها مشركان قريش از پيامبر ص كردند و گفتند : مَتى هُوَ : « روز قيامت كى خواهد بود » ( اسراء - 51 ) . قرآن در پاسخ آنان مىگويد : هيچكس جز خدا ، از لحظه قيام قيامت آگاه نيست و طبق صريح آيات ديگر ، خداوند اين علم را از همه مخفى داشته است إِنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ أَكادُ أُخْفِيها : « قيامت خواهد آمد و من مىخواهم آن را پنهان سازم » ( طه - 15 ) . تا هرگز غرور و غفلت دامان افراد را نگيرد .